Uit het dal…

De afgelopen periode was een hectische. Er was veel om over te piekeren. En dat gebeurde dan ook. Ik lag elke nacht vroeg wakker of viel pas heel erg laat in slaap. Meestal werd ik rond drie uur wakker en kwam dan meestal niet meer in slaap. En de gedachtes vlogen door mijn hoofd. Er gebeurde veel, vooral op mijn werk, wat me ook ‘s nachts bezighield.  Om deze periode toch door te komen, zonder in een burn out te raken, heb ik onze slaapmethode weer eens de revue laten passeren. Van deze lastige periode is langzaam zijn langzamerhand de gevolgen duidelijk. We hebben de ergste berg gehad. Op dit moment slaap ik weer als een roosje. Wat heb ik gedaan?

Op de eerste plaats heb ik me gerealiseerd -tot in mijn tenen- dat dit soort periodes er ook bij horen, soms. En dat ze ook weer voorbij gaan.
Verder heb ik door de week in onze logeerkamer geslapen; ik werd van elke draai of kuch of toiletgang van mijn geliefde, wakker. Daar had ik in de logeerkamer geen last van.

‘s Avonds vanaf 20 uur ben ik iets anders, ontspannends gaan doen. Een lekker bad, een korte wandeling, een blad doorlezen waren mijn aktitiviteiten.

Ik heb overdag bewust momenten van niets doen ingebouwd. Niet de hele tijd afspraken achter elkaar; ook momenten om even rustig te zitten, te plannen en te ordenen wat ik nog te doen had.

Ook ben ik weer eens stukjes gaan lezen over ‘Leven in het nu’ van Eckhart Tolle. Dit moment, daar gaat het om.

Met deze acties ben ik deze periode van ongeveer een half jaar doorgekomen. Langzamerhand merk ik dat het slapen geen item meer is; dat ik gewoon weer heel lekker slaap. En hoef ik minder strikt genoemde maatregelen toe te passen. Ik slaap weer heerlijk, naast mijn geliefde!


Abonneren op onze blog